..............เรื่องราวมากมายในชีวิตคนเราผ่านมา แล้วก็ผ่านไปราวกัยสายลมที่พัดผ่านเย็นสบายแต่บางครั้งบางบางทีสายลมนั้นอาจเปลี่ยนเป็นพายุร้ายก็เป็นได้ สิ่งสำคัญมันอยู่ที่ว่าเราจะก้าวข้ามผ่านมันไปได้ไหมเท่านั้นเอง

................ผมกลับคิดว่าถ้าวันใดที่เราก้าวผ่านพายุร้ายนั้นไม่ได้ด้วยตัวเองเรา จงอย่ากลัว อย่าหวั่นไหว อย่าท้อ อย่าอ่อนแอ บ่อยให้มันเป็นไป เราจงนึกคิดว่าเราไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยวบนโลกใบนี้ เพราะเรายังมีทั้งเพื่อน ๆ ที่ยามทุกข์ ยามสุข มันก็ยังอยู่เคียงข้างเราเสมอ ถ้าถามถึงความหมายของคำว่าเพื่อน ผมคงตอบได้ทั้นทีว่า มันคือ สิ่งสำคัญ ที่สุดสิ่งหนึ่งที่ถ้าได้เกิดเป็นคนแล้วจะขาดไม่ได้เลย ผมเคยเสียใจร้องไห้จนน้ำตาไม่มีจะไหลมันทำให้รู้ว่าครั้งนี้เป็นการเสียใจที่เจ๊บมากที่สุดในชีวิตแต่ผมยังดีทีมีเพื่อน ๆ ทีคอยปลอบผมทำให้ผ่านพ้น ณ จุดนั้นมาได้

.................คุณจงจำไว้ว่าถ้าเมื่อไหร่ที่คุณอ่อนแอ ท้อแท้ รู้สึกกลัว หวั่นไหว จงบ่อยมันจงคิดว่าเมื่อเวลาผ่านไป ๆ  ๆ  คุณจะกลับมายิ้มกลับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แล้วจงรู้ไว้ว่าคุณไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยว ......เพราะคุณยังมีเพื่อนเดินเคียงข้างคุณตลอดไป
                                                                         

                                                                       เพื่อน = สิ่งสำคัญ